سابقه و هدف: بیماریهای قلبی - عروقی از علل شایع مرگ و میر و از کارافتادگی است که با ایجاد آترواسکلروز در عروق کرونر و پیشرفت آن به وجود میآید. عوامل زمینه ساز ایجاد CHD که موسوم به ریسک فاکتورهای قلبی اند متعدد هستند و در بین آنها افزایش کلسترول خون یک ریسک فاکتور اصلی به حساب می آید. شواهد نشان میدهد که که لیپوپروتیینهای غنی از تری گلیسرید نیز به طور مستقیم یا غیرمستقیم در آتروژنز نقش دارند. کم کاریهای تیروئید موجب زیاد شدن کلسترول، تری گلیسرید و هیپرتانسیون دیاستولیک شده و لذا زمینه ساز CHD و برخی دیگر از اختلالات عمل قبل میشوند. در این پژوهش اثرات عصاره های آبی و الکلی گیاه ریواس (Rheum ribes) که از خانواده پلی گوناسه و گونه ای از گیاه است که در ایران میروید، بر چربیهای خون در خرگوش هیپوتیرویید مورد مطالعه قرار گرفت.مواد و روشها: برای ایجاد هیپرلیپیدمی، به آن مصرف خرگوشهای سالم مقدار (W/V) 0.05 دصد پودر متی مازول برای مدت 7 هسته اضافه شد. خرگوشها از پایان هفته چهارم به بعد هیپرلیپیدمیک شدند. در پایان 49 روز برای پروتکل مطالعه، خرگوشها به چند دسته تقسیم و به مدت 18 روز به شرح زیر تیمار شدند: گروه A به عنوان کنترل منفی، روزانه 15-10 میلی لیتر آب مقطر، گروه B به عنوان کنترل مثبت روزانه مقدار 570 میلی گرم پودر اسید نیکوتینیک، گروه C و گروه D روزانه به ترتیب مقدار B.W 4 گرم بر کیلوگرم پودر عصاره آبی و پودر عصاره الکلی ریواس در آب مقطر به صورت خوراکی دریافت نمودند. در پایان هفته 4 تا 7 از تجویز متی مازول و نیز 10 و 18 روز پس از تیمار از خرگوشها در شرایط مناسب خونگیری به عمل آمد و کلسترول و تری گلیسرید سرم با روشهای آنزیماتیک روتین آمازیشگاهی اندازه گیری شدند. یافته ها: متی مازول موجچب افزایش معنی دار کلسترول در پایان هفته چهارم و هفتم (P<0.001) و نیز موجب افزایش معنی دار تری گلیسرید در پایان هفته چهارم (P<0.001) گردید. سطح تری گلیسرید در پایان 49 روز، افزایش نشان داد ولی معنی دار نبود. عصاره آبی در مقایسه با آب مقطر در روز 10 و 18 موجب کاهش معنی دار کلسترول به ترتیب به مقدار 56.34 درصد و 84.87 درصد (P<0.01) گردید. این عصاره سطح تری گلیسرید را در روز دهم تیمار به میزان 11.29 درصد (NS) و در روز 18 تیمار به مقدار 66.88 درصد در مقایسه با اب مقطر کاهش داد (P<0.05). عصاره اتانلی ریواس در پایان 10 روز در مقایسه با آب مقطر غلظت کلسترول را به مقدار 40.56 درصد (P<0.05) و در پایان 18 روز به مقدار 72/27 درصد (P<0.01) کاهش داد. این عصاره غفظت تری گلیسرید را در روز 10 به میزان 34/39 درصد (NS) و در روز 18 به مقدار 79.14 درصد (P<0.01) کاهش داد. اسید نیکوتینیک در مقایسه با آب مقطر در پایان روز 10 و 18 سطح کلسترول را به ترتیب به مقدار 54.7 (P<0.01) و 62.8 درصد (P<0.05) و سطح تری گلیسرید را به ترتیب به مقدار 62/11 درصد و 62.68 درصد (P<0.05) به طور معنی دار کاهش داد.نتیجه گیری و توصیه ها: همان طور که نتایج نشان می دهد عصاره های آبی و اتانلی ریشه ریواس موجب کاهش معنی دار کلسترول (هر دو روز تیمار) و تری گلیسرید سرم (روز 18 تیمار) در خرگوشهای هیپرلیپیدمیک میشوند و مقدار این کاهشها نیز در حد اسید نیکوتینیک و یا بیشتر از آن است و لذا میتواند مصرف فرآورده های ریواس را برای پایین آوردن چربیهای خون در افراد که کلسترول و یا تری گلیسرید بالاتر از طبیعی دارند پیشنهاد کرد.

زمینه و هدف: دیابت حاملگی نوعی عدم تحمل به گلوکز، به هر میزان می باشد که شروع و یا تشخیص اولیه آن در دوره بارداری است. متفورمین از دسته داروهای خوراکی مورد استفاده در درمان دیابت تیپ 2 است و در بارداری از جمله داروهای کلاس B محسوب می شود. در این مطالعه، اثر متفورمین بر میزان چربیهای خون در رتهای مبتلا به دیابت بارداری و نوزادان آنها مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش کار: رتهای ماده از نژاد ویستار در 5 گروه کنترل سالم، شم، کنترل دیابتی (هیپرگلیسمی) و گروههای تجربی تحت درمان با دوزهای 160mg/kg  و 300 متفورمین مورد مطالعه قرار گرفتند. القاء هیپرگلیسمی مشابه دیابت بارداری با تزریق روزانه دو بارگلوکز هیپرتونیک با دوز 4g/kg و به دنبال آن تزریق مدروکسی پروژسترون با دوز3mg/kg  به صورت داخل صفاقی از روز پنجم بارداری تا پایان دوره بارداری انجام شد. گروههای تجربی از روز 5 بارداری روزانه 160mg/kg و 300 متفورمین به صورت خوراکی همراه آب مصرفی دریافت نمودند. میزان تری گلیسرید، کلسترول تام، کلسترولLDL  و کلسترول HDL سرم مادران در روزهای صفر، 5، 15 و 20 بارداری و در نوزادان در روزهای 15 و 30 پس از تولد پس از یک ناشتای 14 ساعته اندازه گیری شد.یافته ها: پس از تزریق گلوکز هیپرتونیک و مدروکسی پروژسترون، میزان گلوکز سرم در رتهای باردار هیپرگلیسمیک نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری افزایش یافت (p<0.05). مقادیر تری گلیسرید، کلسترول تام و کلسترول LDL سرم در رتهای باردار هیپرگلیسمیک و نوزادان آنها نسبت به گروه کنترل بطور نسبی افزایش و مقدار کلسترول HDL کاهش یافت. درمان رتهای باردار هیپرگلیسمیک با متفورمین در دوزهای 160mg/kg و 300، مقادیر تری گلیسرید، کلسترول تام و کلسترول LDL سرم مادران و نوزادان را نسبت به گروه کنترل به طور نسبی کاهش و میزان کلسترول HDL را افزایش داد که البته این تغییرات معنی دار نبود.نتیجه گیری: بنظر می رسد مدل رت باردار هیپرگلیسمیک مدلی قابل انطباق با دیابت بارداری در انسان است و درمان با متفورمین درمانی قابل پذیرش و بدون عارضه برای مادران مبتلا به دیابت بارداری و نوزادان آنها است.

زمینه و اهداف: با توجه به عوارض داروهای کاهنده قند و چربی خون در بیماران دیابتی، امروزه استفاده از داروهای گیاهی مورد توجه مجدد قرار گرفته است. در این زمینه، تخم شنبلیله به عنوان یکی از مرسومترین داروهای گیاهی در زمینه دیابت مطرح بوده و هست. بر همین اساس، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تخم شنبلیله بر قند خون ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله و چربیهای خون بیماران دیابتی تیپ II طراحی گردید.روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بوده و به روش قبل و بعد، بر روی 23 بیمار دیابتی تیپ II مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان در سال 1378، انجام گرفته است.نمونه ها از بین بیماران داوطلب که از داروهای کاهنده قند و چربی خون استفاده نمی کردند یا مقدار مصرف داروی آنها در طول مدت مطالعه ثابت بود، انتخاب شدند. این افراد روزانه از 10 گرم پودر تخم شنبلیله در دو نوبت قبل از غذای ظهر و شب، استفاده کردند. به طور همزمان، بررسی مصرف مواد غذایی، قد و وزن، فشار خون و آزمایشهایFBS ، HbAl، TG، T-Chol  (کلسترول تام)،HDL-C  و LDL-C از آنان به عمل آمد. اندازه گیریها و آزمایشهای فوق، مجددا بعد از دو ماه مصرف تخم شنبلیله تکرار شدند و با استفاده از Paired t-test با نتایج اولیه مقایسه گردیدند. مقادیر p<0.05 معنی دار تلقی شدند.یافته ها: از تعداد 23 نمونه، 6 نفر به دلایل مخلتلف از مطالعه حذف شدند و نتایج 17 نمونه مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته ها حاکی از کاهش معنی دار (FBS) (p=0.04) و (p=0.025)(TG) و (p=0.02) VLDL-C در بیماران، متعاقب مصرف تخم شنبلیله بودند. وزن، BMI و کالری مصرفی بیماران در طول مطالعه بدون تغییر مانده بودند.نتیجه گیری: از نتایج این مطالعه چنین بر می آید که از تخم شنبلیله می توان به عنوان داروی گیاهی کمکی، در کنار سایر درمانها برای کنترل بیماری دیابت استفاده کرد.

مقدمه: عوارض قلبی - عروقی علت اصلی کاهش طول عمر در بیماران دیابتی بوده و اختلال در متابولیسم چربیها به صورت یک نمای لیپیدی آتروژنیک در ایجاد این عوارض نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط کنترل قند خون (با استفاده از اندازه گیری هموگلوبین گلیکوزیله) بر نمای چربی های خون در بیماران دیابتی تیپ 2 می باشد.روش کار: این مطالعه توصیفی در سال 1385 در بیمارستان آموزشی امام رضا (ع) در مشهد انجام گرفت. از 357 مراجعه کننده با تشخیص دیابت تیپ 2 (144 مرد و 213 زن) در شرایط استاندارد اندازه گیری گلوکز سرم به روش گلوکز اکسیداز، کلسترول تام، تری گلیسرید، لیپوپروتئین های با چگالی بالا (HDL-C) و کم (LDL-C) به روش آنزیمی و هموگلوبین گلیکوزیله خون به روش کروماتوگرافی به عمل آمد. ارزیابی اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ورژن 11.5 صورت گرفت. جهت بررسی ارتباط بین متغیرهای کمی از ضریب همبستگی پیرسون و جهت بررسی اختلاف بین میانگین ها از تی تست و آنالیز واریانس استفاده گردید. P£0.05 معنی دار تلقی گردید.نتایج: بین میزان هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکز خون و تری گلیسرید در زن و مرد اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. در حالی که میزان کلسترول تام،LDL-C  و HDL-C به صورت معنی داری در زنها بیشتر از مردان بود. بین هموگلوبین گلیکوزیله و گلوکز ناشتا یک ارتباط معنی دار مشهود بود. همچنین یک ارتباط مستقیم بین گلوکز خون ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله با کلسترول تام و تری گلیسرید خون مشاهده گردید. اما این دو ارتباطی با میزان LDL-C وHDL-C  نداشتند. سطح تری گلیسرید خون به صورت معنی داری در گروه با کنترل نامناسب دیابت نسبت به گروه با کنترل خوب دیابت بیشتر بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه روشن می گردد که هموگلوبین گلیکوزیله نه تنها یک شاخص مناسب ارزیابی کنترل گلوکز خون بوده، بلکه یک شاخص ارزشمند در پیش گویی نمای چربیهای خون در بیماران دیابتی می باشد.

روزه داری اسلامی، تجربه ای معنوی است که احتمالا با تغییرات جسمی از جمله تغییر در میزان و نوع چربیهای خون همراهی دارد.جهت کشف این تغییرات احتمالی نمونه ای شامل 100 مرد 64-22 ساله و 10 زن یائسه به شیوه غیر احتمالی آسان انتخاب شده و در سه مرحله: پیش از آغار رمضان، روز 14 و روز 28 رمضان، خونگیری و اندازه گیری TG، Chol. و HDL-C صورت گرفت. خونگیری در مرحله اول در ساعات صبح و پس از 14-10 ساعت ناشتایی و در مراحل دوم و سوم، پیش از افطار و پس از 12-10 ساعت ناشتایی انجام گرفت. در هر مرحله، دو نوبت یادآمد غذایی گرفته شده و کربوهیدرات- پروتئین- چربی و انرژی غذایی محاسبه شد. پس از کنار گذاشتن موارد هیپرلیپیدمی ثانویه، بیماری حاد، سابقه بستری در سه ماه اخیر یا مصرف داروهای موثر بر الگوی چربیهای خون، داوطلبان بر اساس TG و Chol مرحله اول به دو گروه نرمال لیپید و هیپرلیپیدمیک طبقه بندی شدند.نتایج به دست آمده از آنالیز، کاهش معنادار TG در روزهای 14 و 28 رمضان نسبت به مقدار اولیه (P<0.001, p<0.002) و کاهش معنادار HDL-C در روز 28 نسبت به مقدار اولیه (P<0.005) را نشان می دهد. تغییرات HDL-C, chol, TG در گروههای سنی مختلف، افراد سیگاری یا غیر سیگاری، افراد نرمال و هیپرلیپیدمیک و الگوی غذایی متفاوت، تفاوت معناداری را نشان نمی دهد.با توجه به اهمیت تغییرات فوق به ویژه در افراد در معرض خطر بیماریهای عروق کرونر، انجام تحقیق در زمینه مدت تداوم تغییرات فوق پیشنهاد شده است.

به منظور بررسی اثر سیر روی چربی های خون، بیماران هیپرلیپیدمیک مراجعه کننده به درمانگاه قلب به طور راندوم به دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. به یک گروه، روزانه سه قرص سیر از نوع مشخص، تجویز شد و گروه دیگر، سیر دریافت نکردند. به هر دو گروه توصیه برای مصرف غذای کم چربی انجام شد. چربی های خون شامل کلسترول توتال، تری گلیسرید، و HDL-c و LDL-c در ابتدا و هریک ماه به مدت دو ماه اندازه گیری شد. کاهش معنی دارد در مورد تری گلیسرید و نسبتLDL/HDL  در گروه قرص سیر، مشاهده شد. HDL-c نیز در مصرف کنندگان قرص سیر به طور معنی داری افزایش نشان داد. تفاوت معنی داری از نظر کلسترول توتال و LDL-c بین دو گروه دیده نشد. نتیجه این تاثیر مفید سیر، روی چربی های خون را نشان داد. در این پژوهش پس از دو ماه، به طور تخمین یک کاهش 10 درصدی در خطر بیماریهای قلبی  عروقی مشاهد شد.

این تحقیق، به منظور بررسی اثر مکمل کولین و کربوهیدرات بر عملکرد استقامتی (دو ساعت رکابزنی آزمایشگاهی)، همچنین گلوکز و چربیهای خون (کلسترول، تری گلیسرید، HDL و LDL) دوچرخه سواران ورزیده انجام شد. آزمودنیها، 15 دوچرخه سوار مرد ورزیده با میانگین سنی 22 سال بودند. آنها به فاصله یک هفته، دو بار در آزمون دو ساعت رکابزنی آزمایشگاهی شرکت کردند. قبل از شرکت در آزمون اول از، دارونما و در آزمون دوم از مکمل کولین استفاده شد. هنگام فعالیت، هر آزمودنی 2 لیتر محلول گلوکز 4 درصد و الکترولیت مصرف کرد. پس از فعالیت با دارونما، یافته ها چنین بدست آمدند: کاهش غیرمعنادار گلوکز خون، کاهش غیرمعنادار کلسترول، کاهش معنادارتری گلیسرید، افزایش معنادار HDL، کاهش غیرمعنادار LDL، افت معنادار عملکرد استقامتی نسبت به حالت مکمل کولین. پس از فعالیت با مکمل کولین نیز، این یافته ها بدست آمدند: افزایش معنادار گلوکز خون، افزایش غیرمعنادار کلسترول، افزایش غیرمعنادار تری گلیسرید، افزایش معنادار HDL و غیر معنادار LDL، افزایش معنادار عملکرد استقامتی نسبت به حالت دارونما. با توجه به نتایج بدست آمده، می توان نتیجه گیری کرد که هنگام فعالیت، مصرف مکمل کولین پیش از تمرین همراه با نوشیدن محلول گلوکز، بر مسیر تولید انرژی مورد نیاز فعالیت تاثیر می گذارد، به گونه ای که باعث تحریک اکسیداسیون چربی و افزایش سطح گلوکز خون می شود و در نتیجه، عملکرد استقامتی و زمان خستگی را بهبود می بخشد.

مقدمه. نقش عوامل موثر در بروز سنگ کیسه صفرا هنوز به درستی مشخص نشده اند. ارتباط جنس سنگ کیسه صفرا با مقدار کلسترول، تری گلیسرید، کلسیم و فسفر خون در این مطالعه بررسی شده است.روشها. یکصد بیمار مبتلا به سنگ کیسه صفرا (81 زن و 19 مرد) که به منظور انجام عمل کله سیستکتومی الکتیو بستری شده بودند از نظر مقدار کلسترول، تری گلیسرید، کلسیم و فسفر خون (قبل از عمل) و ترکیب سنگ (کلسترولی- پیگمانی) بررسی شدند.نتایج. متوسط سن مردان 51 و متوسط سن زنان 49 سال بود. 54 درصد سنگها از نوع کلسترولی و 46 درصد از نوع پیگمانی بود. 43 درصد کل جمعیت در گروه زنان و 11 درصد کل جمعیت در گروه مردان سنگ کلسترولی، 38 درصد کل جمعیت زنان و 8 درصد کل جمعیت مردان سنگ پیگمانی داشتند. میانگین کلسترول، تری گلیسرید، کلسیم و فسفر خون در بیماران اعم از مبتلایان به سنگ کلسترولی و یا پیگمانی طبیعی بود و ارتباط معنی داری بین عوامل فوق الذکر و نوع سنگ وجود نداشت (P>0.05). غلظت کلسترول خون با تری گلیسرید و غلظت کلسیم با فسفر خون و غلظت کلسترول خون با فسفر خون ارتباط داشت (P>0.05).بحث. هر چند بالا بودن مقدار چربی های خون ممکن است به عنوان عامل مساعد کننده در تولید سنگهای صفراوی موثر باشند اما ارتباط مستقیم بین نوع سنگ و غلظت چربی سرم غیر محتمل به نظر می رسد.